Nanoprzeciwciała

Z BioInf

Nanoprzeciwciała

Nanoprzeciwciała (ang. nanobodies, single-domain antibodies) są małymi białkami, które posiadają wszystkie strukturalne i funkcjonalne właściwości łańcucha ciężkiego konwencjonalnych przeciwciał.[1][2][3][4] Cieżar cząsteczkowy nanoprzeciwciał wynosi około 12-15 kDa (w porównaniu z około 150-160 kDa dla przeciwciał konwencjonalnych). Zostały one zaprojektowane w oparciu o przeciwciała HCAbs (ang. heavy-chain antibodies) występujące u wielbłądowatych. HCAbs pozbawione są łańcuchów lekkich, a zbudowane są z pojedynczego łańcucha zmiennego (VHH) oraz dwóch domen stałych (CH2, CH3). Odizolowana domena VHH jest stabilnym polipeptydem, zachowującym zdolność wiązania antygenu. Nanoprzeciwciała wykazują szereg zalet:

  • niewielki ciężar cząsteczkowy (ok. 1/10 konwencjonalnych przeciwciał)
  • możliwość łatwego formowania i produkcji,
  • stabilność i wysoka efektywność działania,
  • szerokie spektrum potencjalnych celów molekularnych,
  • możliwość zastosowania różnych dróg podawania,
  • łatwy do wdrożenia model do badań naukowych.

Nanoprzeciwciała otwierają nowe możliwości konstrukcji i zastosowań przeciwciał terapeutycznych.


Literatura

  1. Ablynx. Ablynx. Understanding Nanobodies; 2014 [Retrieved 30 Jule 2014].
  2. Muyldermans S, Cambillau C, Wyns L. Recognition of antigens by single-domain antibody fragments: the superfluous luxury of paired domains. Trends in Biochemical Sciences. 2001;26(4):230–235.
  3. Deffar Khalissa, Shi Hengliang, Li Liang, Wang Xingzhi, Zhu Xiaojuan. Nanobodies - the new concept in antibody engineering. African Journal of Biotechnology. 2009;8(12):2645-2652.
  4. Muyldermans S. Nanobodies: natural single-domain antibodies. Annual Review of Biochemistry. 2013;82:775–797.
Osobiste